Business Management Co., Ltd. / Management Tips Detail

การจูงใจพนักงาน	18 มี.ค. 2551
ผู้เขียน: ประคัลภ์ ปัณฑพลังกูร
หมวด: Reward Management

เมื่อคราวที่แล้วผมได้คุยถึงงานวิจัยชิ้นหนึ่ง ที่ว่าด้วยความต้องการของพนักงาน ซึ่งน่าจะเป็นตัวบอกได้ว่า ถ้าเราจะจูงใจพนักงานให้ทำงานนั้น ต้องประกอบไปด้วยอะไรบ้าง ในสัปดาห์นี้ผมจะยังคงเขียนถึงเรื่องของการจูงใจอยู่ เมื่อเดือนที่แล้ว ผมได้อ่านหนังสือเล่มหนึ่งชื่อว่า Handle with care : Motivationg and retaining employees ของ Barbara A. Glanz ซึ่งได้เขียนถึงเรื่องการจูงใจ และการรักษาพนักงานให้ทำงานกับเราให้นานที่สุด และมีประสิทธิภาพที่สุด Babarra ได้เสนอ Model อันหนึ่งซึ่งน่าสนใจมาก ซึ่งมีชื่อว่า Two Models for understanding your employees. ดังรูป Two Models for Understanding your employees : From Handle with care : motivating and retaining employee, Mc Graw Hill 2002, P.27 ผู้เขียนได้ตั้งคำถาม 2 คำถามไว้ถามผู้เข้าสัมมนาว่า ท่านเคยไปพบแพทย์เวลาไม่สบายหรือเปล่า และถ้าแพทย์คนนั้นรักษาให้เราโดยให้คำแนะนำแบบวิชาการอย่างเดียว และไม่มีความเอาใจใส่ในลักษณะที่เราเป็นมนุษย์ ท่านจะรู้สึกอย่างไร และอีกคำถามคือ ท่านเคยทำงานกับเจ้านายที่เอาแต่เรื่องงานอย่างเดียวโดยไม่สนใจกับความเป็นอยู่ หรือทุกข์สุขของท่านเลยหรือเปล่า ถ้าเคย ท่านรู้สึกอย่างไร แน่นอนทุกคนย่อมต้องตอบว่าไม่ชอบ ไม่ดี เพราะเราเป็นคนมีความรู้สึก มีอารมณ์ แต่เคยสังเกตมั้ยครับว่า ผู้จัดการส่วนใหญ่เวลาทำงานกับลูกน้องน้อยคนนักที่จะใช้ Human Level ส่วนใหญ่ก็จะใช้แต่ Business Level ในการทำงานร่วมกับลูกน้องของตน หากท่านเป็นหัวหน้างาน ท่านเคยทราบหรือเปล่าว่า ครอบครัวของลูกน้องคุณเป็นอย่างไร ลูกน้องคุณมีงานอดิเรกอะไร ชอบอะไร ไม่ชอบอะไร หรือเวลาว่าง ลูกน้องคุณชอบไปทำอะไร ไปเที่ยวที่ไหน ฯลฯ เท่าที่ผมถามกับเพื่อนๆ ผมเองซึ่งเป็นหัวหน้างานแทบทุกคนตอบว่า “ไม่ทราบ” สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่สำคัญมาก เป็นสิ่งที่จะทำให้ลูกน้องของเราอยากทำงานกับเรา และลูกน้องเราก็จะมีความเชื่อมั่นในตัวหัวหน้ามากขึ้นด้วย ผมเองทำงานเป็นที่ปรึกษาก็มักจะได้พูดคุยกับผู้บริหารระดับสูงของบริษัทต่างๆ มีอยู่บริษัทหนึ่ง ผู้บริหารระดับสูงสุดเป็นคนที่รู้จักลูกน้องที่ขึ้นตรงทุกคนเป็นอย่างดี และมักจะถามไถ่ถึงทุกข์สุขของลูกน้อง และครอบครัวของลูกน้องอยู่เสมอ มีอยู่วันหนึ่งท่านได้ยินว่าคุณแม่ของลูกน้องท่านคนหนึ่งเสียชีวิต ในวันนั้นท่านไม่ได้เตรียมชุดที่จะพร้อมไปงานศพ พนักงานในหน่วยงานนั้นต่างก็คิดว่าท่านคงไม่ไปวันนี้แน่นอน แต่ตอนเย็นพนักงานทุกคนเห็นท่านที่งานศพของแม่พนักงานผู้นั้น ท่านบอกว่า “เสียเวลาไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่บ้านนิดหน่อย เลยมาช้าไปนิด” ซึ่งทำให้พนักงานที่เป็นลูกน้องท่านมีความรู้สึกประทับใจมาก และคิดเหมือนกันว่า นายคนนี้มีความเอาใจใส่ต่อลูกน้องมาก และทุกคนต่างมีความรู้สึกแบบเดียวกันก็คือ อยากทำงานให้กับนายแบบนี้ แล้วท่านผู้อ่านล่ะครับอยากมีนายแบบนี้ หรืออยากเป็นนายแบบนี้บ้างหรือเปล่าครับ

กลับหน้าหลัก